omgaan met littekens

Via instagram krijg ik regelmatig de vraag hoe ik omga met mijn littekens. Ik wil beginnen door te zeggen dat er geen ‘goede’ of ‘foute’ manier is om om te gaan met littekens. In deze blogpost vertel ik jullie iets over hoe ik omga met mijn littekens, maar nogmaals er is geen goed of fout! Ik hoop dat jullie er iets aan hebben 🙂

Ten eerste wil ik even het onderscheid tussen littekens en wonden benadrukken. Ik ben namelijk 100% voor T-shirts dragen als het warm is en je littekens op je armen hebt. Ik vind namelijk dat niemand zijn littekens zou moeten verstoppen. Je littekens zijn een deel van jou, een deel van jouw verhaal en niemand zou zich daarvoor hoeven schamen. Daarnaast, wie wil er nou wegkwijnen in een trui terwijl het buiten 30 graden is?  Wonden vind ik een ander verhaal. Hiermee wil ik zeker niet zeggen dat je je moet schamen voor je wonden en dat je ze moet verstoppen, maar in sommige situaties is het niet handig om zichtbaar met nieuwe wonden te lopen. Het is niet altijd even hygiënisch en daarnaast kan het andere mensen triggeren. Wat ik een geweldige uitvinding vind zijn ‘tubigrips’ in de kliniek noemden we die ook wel neparmen. Wanneer ik me in een situatie verkeer waarin het niet handig is dat mijn wonden zichtbaar zijn, maar ik toch bijvoorbeeld een T-shirt aan wil, doe ik een tubigip om mijn arm heen, een perfecte oplossing, vind ik. 

Verder vind ik het belangrijk om mijn wonden en littekens goed te verzorgen. Ik weet dat dit ontzettend lastig kan zijn, want in feite is dit het tegenovergestelde van jezelf beschadigen, maar mede daarom is het zo belangrijk. Zelf gebruik ik graag deze vitamine E crème (zie foto hieronder) deze is gewoon te koop bij de Etos. Hij kost 5 euro en dan heb je een pot die best lang mee gaat. Hij is ontzettend zacht en smeert mooi dun uit. Ik merk dat, sinds ik deze crème gebruik, mijn wonden een stuk sneller en mooier genezen. 

Zoals ik eerder al noemde ben ik helemaal voor het dragen van T-shirts (of andere korte kleding natuurlijk) wanneer het warm is. Ik vind dat niemand zich zou moeten schamen voor zijn littekens of het gevoel moet hebben dat hij zijn lichaam moet verstoppen. Hierbij wil ik wel nog even zeggen dat iedereen dit moet doen op zijn eigen tijd. Voel jij je er nog niet prettig bij om in een T-shirt te lopen? Prima! Neem je tijd, maar weet dat je je nergens voor hoeft te schamen. Je wil niet weten hoe lang ik mijn zelfbeschadiging geheim heb gehouden voor de wereld en hoeveel onzin antwoorden ik heb gegeven als mensen ernaar vroegen. ‘Ik verander langzaam in een mummie’ was op een gegeven moment mijn standaardantwoord wanneer mensen uit mijn dansteam vroegen waarom ik verband om mijn armen had en zo heb ik nog zo’n honderd meer bullshit antwoorden. Maar geloof me, het wordt makkelijker als je het eenmaal niet meer koste wat het kost geheim wil houden. Is het dan in een keer geen probleem meer? Nee natuurlijk niet. Ik heb ook nog wel eens momenten waarop ik er moeite mee heb. Laatst was ik bij dagbesteding aan het schilderen en had ik dus mijn mouwen omhoog gedaan, in eerste instantie zonder erbij na te denken. Ik heb een redelijk ‘nieuw’ litteken en had daar even niet bij stilgestaan toen ik mijn mouwen omhoog deed. Na een tijdje keek ik naar mijn eigen arm en schoot ik in de stress, maar toen bedacht ik me dat in dat half uur dat ik nu al zo zit te schilderen, niemand er raar op gereageerd had, dus waarom zou ik dat nu wel zelf doen? Ik heb mijn mouwen toen ook lekker omhooggehouden en ben zo verder gegaan met schilderen. Recovery is a proces, don’t rush it. 

Much love, 

Nadia 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak je website op WordPress.com
Aan de slag
%d bloggers liken dit: